= רעוא דרעוין =
ארום 6:10 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל בית מדרשינו הגדול צו תפילת מנחה,
צום עמוד איז צוגעגאנגען מוה"ר הערשל כ"ץ הי"ו.
ביים ליינען זענען נתכבד געווארן:
בעל קורא: הרה"ח ר' יודל ווערצבערגער הי"ו,
כהן: מוה"ר יצחק פריעדמאן הי"ו - ק"י,
לוי: מוה"ר חיים מענדל פריעדמאן הי"ו,
שלישי: מוה"ר אברהם הערש שעהר הי"ו,
הגבה: הגה"צ אבדק"ק ור"מ שליט"א,
גלילה: מוה"ר בצלאל משה בר"מ גאלדבערגער הי"ו.
נאך מנחה האט זיך דער רב געוואשן צו שלש סעודות,
נאך די פיש האט דער רב געמאכט א לחיים און געוואונטשן פאר'ן גאנצן ציבור,
דערנאך האט דער רב אנגעהויבן די זמירות של"ס,
מיט אודה האט דער רב מכבד געווען הרה"ח ר' יודל ווערצבערגער הי"ו,
שיר המעלות: מוה"ר חיים יושע פאלקאוויטש הי"ו.
דערנאך האט דער רב געזאגט שלש סעודות תורה,
דער רב האט זיך געשטעלט אויף די פסוקים בפרשת השבוע און געפרעגט עטליכע קושיות ודקדוקים בפסוקי ומדרשי הפרשה און אויף די פרשה פון זכור,
דער רב האט ארויסגעברענגט אז געווענליך א מצוה דארף מען פארגעסן אז מ'האט עס געטוהן און זיך נישט גרויס האלטן דערמיט, אבער ביי מחיית עמלק איז דא אן ענין פון 'לא תשכח' כדי מ'זאל זיך דערמאנען פארוואס עמלק איז געקומען ווייל ס'איז געווען רפוי ידים מן התורה, און דורכדעם וועט מען זעהן זיך צו האלטן שטארק מקיים צו זיין תורה ומצוות.
דער רב האט נאכגעזאגט אז דער טאטע זז"ג טוט אויף אין זיין ספר לב אהרן וויאזוי מען האט געקענט הרג'ענען עמלק אפילו ס'איז געווען שבת, און צוגעלייגט אז די טעם פארוואס מ'טאר נישט הרג'ענען אום שבת איז ווייל די ד' מיתות איז א תיקון פאר א מענטש און ס'איז א פראבלעם פון מתקן מנא, אבער עמלק וועט ממילא נישט האבן קיין תיקון, ממילא האט מען זיי יא געמעגט הרג'ענען אום שבת.
דער רב האט ארויסגעברענגט אז היות מ'האט מלחמה געהאלטן מיט עמלק אום שבת האט מען נישט געקענט פאסטן אזויווי געווענליך ביי א מלחמה, און דעריבער פאסט מען יעדעס יאר תענית אסתר כדי מתקן צו זיין דעם ענין אזויווי תיקון ליל שבועות איז מען אויף מתקן צו זיין דאס וואס די אידן זענען פארשלאפן, והא ראי' אז חנוכה האט מען אויך מלחמה געהאלטן און מען פאסט נישט יעדעס יאר,
ממילא פארשטייט מען פארוואס די חיוב פון ליינען די פרשה פון זכור איז פונקט אום שבת קודש, און מיט דעם אויסגעטייטשט די מדרש, 'זכור את יום השבת לקדשו, זכור את אשר עשה לך עמלק, היאך יתקיימו שניהם'.
דער רב האט נאכגעזאגט פונעם זיידן ז"ל דער ייטב לב אז שבת האט מען געגעבן די תורה און יעדע וואך שבת קען מען זוכה זיין אויסצורייסן דעם יצר הרע, און דאס וואס מ'זעהט אז עס געשעהט נישט איז צוליב וואס מ'האט זיך נישט ריכטיג צוגעגרייט, און ממילא דאס יאר וואס דעם יום טוב פורים ווען ס'איז געווען הדר קבלוה געפאלט אויף א פרייטאג, און נאכדעם קומט א שבת וואס מ'האט מקבל געווען די תורה, האט מען צוויי טעג אין א ציה וואס מ'קען אריינלייגן כוחות און אויסרייסן דעם יצר הרע אויב מ'גרייט זיך ריכטיג צו דערצו, און צוגעענדיגט מיט ברכות לרוב מ'זאל טאקע קענען מאכן די ריכטיגע הכנה און זוכה זיין צו אלע השפעות טובות וואס קומען אראפ.
ידיד נפש: הרה"ח ר' ישראל מאיר פריעדמאן הי"ו,
קל מסתתר: הרה"ח ר' אביגדור פרענקל הי"ו,
שושנת יעקב: מוה"ר יודל טייטלבוים הי"ו.
דערנאך האט דער רב געבענטשט על הכוס,
הגבהת הכוס: חתנו הרה"ג ר' יואל הכהן גלאנץ שליט"א - מו"ץ בקהילתינו הק',
דערנאך האט דער רב געזאגט די שבע ברכות.
דערנאך האט מען געדאווענט תפילת מעריב,
צום עמוד איז צוגעגאנגען מוה"ר יודל היימאן הי"ו,
נאך מעריב איז דער ציבור אריבער זאגן א גוטע וואך.
דערנאך האט דער רב געמאכט קידוש לבנה פארנט פון ביהמ"ד,
מ'האט געענדיגט ארום 8:20, און דער רב האט פארלאזט דעם בנין הביהמ"ד אויפ'ן וועג אהיים לביתו.
= מוצאי שבת קודש =
מוצש"ק האט זיך דער רב ארויסגעלאזט אויפ'ן וועג קיין קרית יואל וואו דער רב האט זיך באטייליגט ביי די שמחות פון אנשי שלומינו,
ביים שבע ברכות פון החתן בן מוה"ר אשר זעליג בלייך הי"ו עב"ג הכלה בת מוה"ר שמעון שווארץ הי"ו, וואס איז פארגעקומען בבית בנו,
און ביים שבע ברכות פון החתן בן מוה"ר משה בראך הי"ו - וומ"ס, עב"ג הכלה בת הרה"ג ר' יצחק אייזיק גליק שליט"א - מו"ץ בקהילתינו הק', וואס איז פארגעקומען בבית זקינו הרה"ח ר' שמואל בראך הי"ו,
דערנאך האט זיך דער רב ארויסגעלאזט אויפ'ן וועג צוריק קיין וויליאמסבורג.
א גוטע נאכט.
~🌴~
ארום 6:10 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל בית מדרשינו הגדול צו תפילת מנחה,
צום עמוד איז צוגעגאנגען מוה"ר הערשל כ"ץ הי"ו.
ביים ליינען זענען נתכבד געווארן:
בעל קורא: הרה"ח ר' יודל ווערצבערגער הי"ו,
כהן: מוה"ר יצחק פריעדמאן הי"ו - ק"י,
לוי: מוה"ר חיים מענדל פריעדמאן הי"ו,
שלישי: מוה"ר אברהם הערש שעהר הי"ו,
הגבה: הגה"צ אבדק"ק ור"מ שליט"א,
גלילה: מוה"ר בצלאל משה בר"מ גאלדבערגער הי"ו.
נאך מנחה האט זיך דער רב געוואשן צו שלש סעודות,
נאך די פיש האט דער רב געמאכט א לחיים און געוואונטשן פאר'ן גאנצן ציבור,
דערנאך האט דער רב אנגעהויבן די זמירות של"ס,
מיט אודה האט דער רב מכבד געווען הרה"ח ר' יודל ווערצבערגער הי"ו,
שיר המעלות: מוה"ר חיים יושע פאלקאוויטש הי"ו.
דערנאך האט דער רב געזאגט שלש סעודות תורה,
דער רב האט זיך געשטעלט אויף די פסוקים בפרשת השבוע און געפרעגט עטליכע קושיות ודקדוקים בפסוקי ומדרשי הפרשה און אויף די פרשה פון זכור,
דער רב האט ארויסגעברענגט אז געווענליך א מצוה דארף מען פארגעסן אז מ'האט עס געטוהן און זיך נישט גרויס האלטן דערמיט, אבער ביי מחיית עמלק איז דא אן ענין פון 'לא תשכח' כדי מ'זאל זיך דערמאנען פארוואס עמלק איז געקומען ווייל ס'איז געווען רפוי ידים מן התורה, און דורכדעם וועט מען זעהן זיך צו האלטן שטארק מקיים צו זיין תורה ומצוות.
דער רב האט נאכגעזאגט אז דער טאטע זז"ג טוט אויף אין זיין ספר לב אהרן וויאזוי מען האט געקענט הרג'ענען עמלק אפילו ס'איז געווען שבת, און צוגעלייגט אז די טעם פארוואס מ'טאר נישט הרג'ענען אום שבת איז ווייל די ד' מיתות איז א תיקון פאר א מענטש און ס'איז א פראבלעם פון מתקן מנא, אבער עמלק וועט ממילא נישט האבן קיין תיקון, ממילא האט מען זיי יא געמעגט הרג'ענען אום שבת.
דער רב האט ארויסגעברענגט אז היות מ'האט מלחמה געהאלטן מיט עמלק אום שבת האט מען נישט געקענט פאסטן אזויווי געווענליך ביי א מלחמה, און דעריבער פאסט מען יעדעס יאר תענית אסתר כדי מתקן צו זיין דעם ענין אזויווי תיקון ליל שבועות איז מען אויף מתקן צו זיין דאס וואס די אידן זענען פארשלאפן, והא ראי' אז חנוכה האט מען אויך מלחמה געהאלטן און מען פאסט נישט יעדעס יאר,
ממילא פארשטייט מען פארוואס די חיוב פון ליינען די פרשה פון זכור איז פונקט אום שבת קודש, און מיט דעם אויסגעטייטשט די מדרש, 'זכור את יום השבת לקדשו, זכור את אשר עשה לך עמלק, היאך יתקיימו שניהם'.
דער רב האט נאכגעזאגט פונעם זיידן ז"ל דער ייטב לב אז שבת האט מען געגעבן די תורה און יעדע וואך שבת קען מען זוכה זיין אויסצורייסן דעם יצר הרע, און דאס וואס מ'זעהט אז עס געשעהט נישט איז צוליב וואס מ'האט זיך נישט ריכטיג צוגעגרייט, און ממילא דאס יאר וואס דעם יום טוב פורים ווען ס'איז געווען הדר קבלוה געפאלט אויף א פרייטאג, און נאכדעם קומט א שבת וואס מ'האט מקבל געווען די תורה, האט מען צוויי טעג אין א ציה וואס מ'קען אריינלייגן כוחות און אויסרייסן דעם יצר הרע אויב מ'גרייט זיך ריכטיג צו דערצו, און צוגעענדיגט מיט ברכות לרוב מ'זאל טאקע קענען מאכן די ריכטיגע הכנה און זוכה זיין צו אלע השפעות טובות וואס קומען אראפ.
ידיד נפש: הרה"ח ר' ישראל מאיר פריעדמאן הי"ו,
קל מסתתר: הרה"ח ר' אביגדור פרענקל הי"ו,
שושנת יעקב: מוה"ר יודל טייטלבוים הי"ו.
דערנאך האט דער רב געבענטשט על הכוס,
הגבהת הכוס: חתנו הרה"ג ר' יואל הכהן גלאנץ שליט"א - מו"ץ בקהילתינו הק',
דערנאך האט דער רב געזאגט די שבע ברכות.
דערנאך האט מען געדאווענט תפילת מעריב,
צום עמוד איז צוגעגאנגען מוה"ר יודל היימאן הי"ו,
נאך מעריב איז דער ציבור אריבער זאגן א גוטע וואך.
דערנאך האט דער רב געמאכט קידוש לבנה פארנט פון ביהמ"ד,
מ'האט געענדיגט ארום 8:20, און דער רב האט פארלאזט דעם בנין הביהמ"ד אויפ'ן וועג אהיים לביתו.
= מוצאי שבת קודש =
מוצש"ק האט זיך דער רב ארויסגעלאזט אויפ'ן וועג קיין קרית יואל וואו דער רב האט זיך באטייליגט ביי די שמחות פון אנשי שלומינו,
ביים שבע ברכות פון החתן בן מוה"ר אשר זעליג בלייך הי"ו עב"ג הכלה בת מוה"ר שמעון שווארץ הי"ו, וואס איז פארגעקומען בבית בנו,
און ביים שבע ברכות פון החתן בן מוה"ר משה בראך הי"ו - וומ"ס, עב"ג הכלה בת הרה"ג ר' יצחק אייזיק גליק שליט"א - מו"ץ בקהילתינו הק', וואס איז פארגעקומען בבית זקינו הרה"ח ר' שמואל בראך הי"ו,
דערנאך האט זיך דער רב ארויסגעלאזט אויפ'ן וועג צוריק קיין וויליאמסבורג.
א גוטע נאכט.
~🌴~
👁 104