= וביום השבת קודש =
אום 10:15 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד צו תפילת שחרית,
דער רב האט יורד געווען לפני התיבה צו תפילת שחרית וואו דער רב האט פארגעזאגט הכל יודוך פסוק בפסוק כמנהג סיגוט, און אויסגעלאזט אהבה רבה בהתעוררות רב ובבכיות עצומות.
דערנאך האט דער רב פארגעדאווענט הלל בהתלהבות עצומות, באש להבת שלהבת, אריינברענגענדיג דעם גאנצן ציבור אין א העכערע דערהויבענע שטימונג.
ביים ליינען איז דער רב געשטאנען ביים באלעמער כנהוג, דער רב האט עולה געווען שישי,
נאכ'ן דאווענען איז דער גאנצער ציבור אריבער זאגן א גוט שבת,
מען האט געענדיגט אום 1:15 און דער רב איז אהיים לביתו אינעם מחנה וואו דער רב האט געפראוועט די סעודת יום שבת קודש אויף א פריוואטע פארנעם.
= רעוא דרעוין =
ארום 7:00 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד צו תפילת מנחה,
ביים ליינען איז דער רב געגאנגען הגבה,
נאך תפילת מנחה איז פארגעקומען א סדר הלימוד פאר די תלמידי הישיבה, דער רב האט זיך אומגעקוקט אויף די לימודים און דערנאך אהיים לביתו אינעם מחנה.
ארום 8:40 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד וואו דער רב האט זיך געוואשן צו שלש סעודות,
נאך די פיש האט דער רב געמאכט א לחיים, און אנגעוואונטשן פאר'ן גאנצן ציבור.
דער רב האט אנגעהויבן די זמירות שלש סעודות,
מ'האט געזינגען אודה און שיר המעלות, דערנאך האט מען פאר א לענגערע צייט ממשיך געווען מיט ניגוני התעוררות.
דערנאך האט די רב אנגעהויבן די פלאם פייערדיגע שלש סעודות תורה וואו דער רב האט פאר א לענגערע צייט ארומגערעדט בדברי מוסר והתעוררות,
דער רב האט זיך געשטעלט אויפ'ן פסוק 'ואהרן מה הוא די תלינו עליו' און געפרעגט עטליכע קושיות ודקדוקים בפסוקי ומדרשי הפרשה,
דער רב האט מחדש געווען אז קרח האט זיך געקריגט אויף אהרן הכהן אין די מחלוקה פונעם רמב"ם און דעם רמב"ן ווער ס'איז אויף א העכערע מדריגה, איינער וואס איז אינגאנצן אויסגעארבעט אדער איינער וואס האט נאך א יצר הרע,
קרח האט אינגאנצן אויסגעריסן זיין יצר הרע און ממילא האט ער געהאלטן אז די כהונה קומט זיך פאר אים, אבער משה רבינו האט גע'טענה'ט אז טאקע ווייל אהרן הכהן איז נישט אינגאנצן אויסגעארבעט און ער האט נאך א יצר הרע, קען ער נאך געבן מוסר פאר אידישע קינדער, צווישן אנדערע האט דער רב נאכגעזאגט די גמ' אז ווען ס'איז דא א חולה אינדערהיים, זאל מען גיין צו א תופס ישיבה, דער רב האט ארויסגעברענגט אז פארוואס דארף מען דווקא גיין צו א תופס ישיבה, ווייל ווען א ראש ישיבה איז צובראכן, ווערן אלע תלמידים צובראכן און די תלמידים וועלן מתפלל זיין, און דער רב האט ארויסגעברענגט אז די בחורים האבן א גרויסע כח מתפלל צו זיין, און מ'זאל מתפלל זיין פאר אלע חולי ישראל זאלן ווערן אויסגעהיילט בקרוב,
דער רב האט אויסגעפירט מיט ברכות לרוב אז מען זאל שוין בקרוב ממש זוכה זיין צו דעם גרויסן זמן ווען דער טאטע זאל זיין געזונט וועט אונז פירן קעגן משיח צדקינו במהרה בימינו אמן.
מ'האט געזינגען ידיד נפש, קל מסתתר, דערנאך האט דער רב געבענטשט על הכוס.
מ'האט געדאווענט תפילת מעריב, דערנאך האט דער רב געמאכט הבדלה און מוציא געווען אלע בחורים,
נאך הבדלה האט דער רב געזאגט ויתן לך, די בחורים זענען אריבער נעמען הבדלה וויין,
דערנאך איז דער גאנצער ציבור אריבער זאגן א גוטע וואך,
מען האט געענדיגט ארום 11:15 און דער רב איז אהיים לביתו אינעם מחנה.
א גוטן טאג.
אום 10:15 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד צו תפילת שחרית,
דער רב האט יורד געווען לפני התיבה צו תפילת שחרית וואו דער רב האט פארגעזאגט הכל יודוך פסוק בפסוק כמנהג סיגוט, און אויסגעלאזט אהבה רבה בהתעוררות רב ובבכיות עצומות.
דערנאך האט דער רב פארגעדאווענט הלל בהתלהבות עצומות, באש להבת שלהבת, אריינברענגענדיג דעם גאנצן ציבור אין א העכערע דערהויבענע שטימונג.
ביים ליינען איז דער רב געשטאנען ביים באלעמער כנהוג, דער רב האט עולה געווען שישי,
נאכ'ן דאווענען איז דער גאנצער ציבור אריבער זאגן א גוט שבת,
מען האט געענדיגט אום 1:15 און דער רב איז אהיים לביתו אינעם מחנה וואו דער רב האט געפראוועט די סעודת יום שבת קודש אויף א פריוואטע פארנעם.
= רעוא דרעוין =
ארום 7:00 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד צו תפילת מנחה,
ביים ליינען איז דער רב געגאנגען הגבה,
נאך תפילת מנחה איז פארגעקומען א סדר הלימוד פאר די תלמידי הישיבה, דער רב האט זיך אומגעקוקט אויף די לימודים און דערנאך אהיים לביתו אינעם מחנה.
ארום 8:40 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד וואו דער רב האט זיך געוואשן צו שלש סעודות,
נאך די פיש האט דער רב געמאכט א לחיים, און אנגעוואונטשן פאר'ן גאנצן ציבור.
דער רב האט אנגעהויבן די זמירות שלש סעודות,
מ'האט געזינגען אודה און שיר המעלות, דערנאך האט מען פאר א לענגערע צייט ממשיך געווען מיט ניגוני התעוררות.
דערנאך האט די רב אנגעהויבן די פלאם פייערדיגע שלש סעודות תורה וואו דער רב האט פאר א לענגערע צייט ארומגערעדט בדברי מוסר והתעוררות,
דער רב האט זיך געשטעלט אויפ'ן פסוק 'ואהרן מה הוא די תלינו עליו' און געפרעגט עטליכע קושיות ודקדוקים בפסוקי ומדרשי הפרשה,
דער רב האט מחדש געווען אז קרח האט זיך געקריגט אויף אהרן הכהן אין די מחלוקה פונעם רמב"ם און דעם רמב"ן ווער ס'איז אויף א העכערע מדריגה, איינער וואס איז אינגאנצן אויסגעארבעט אדער איינער וואס האט נאך א יצר הרע,
קרח האט אינגאנצן אויסגעריסן זיין יצר הרע און ממילא האט ער געהאלטן אז די כהונה קומט זיך פאר אים, אבער משה רבינו האט גע'טענה'ט אז טאקע ווייל אהרן הכהן איז נישט אינגאנצן אויסגעארבעט און ער האט נאך א יצר הרע, קען ער נאך געבן מוסר פאר אידישע קינדער, צווישן אנדערע האט דער רב נאכגעזאגט די גמ' אז ווען ס'איז דא א חולה אינדערהיים, זאל מען גיין צו א תופס ישיבה, דער רב האט ארויסגעברענגט אז פארוואס דארף מען דווקא גיין צו א תופס ישיבה, ווייל ווען א ראש ישיבה איז צובראכן, ווערן אלע תלמידים צובראכן און די תלמידים וועלן מתפלל זיין, און דער רב האט ארויסגעברענגט אז די בחורים האבן א גרויסע כח מתפלל צו זיין, און מ'זאל מתפלל זיין פאר אלע חולי ישראל זאלן ווערן אויסגעהיילט בקרוב,
דער רב האט אויסגעפירט מיט ברכות לרוב אז מען זאל שוין בקרוב ממש זוכה זיין צו דעם גרויסן זמן ווען דער טאטע זאל זיין געזונט וועט אונז פירן קעגן משיח צדקינו במהרה בימינו אמן.
מ'האט געזינגען ידיד נפש, קל מסתתר, דערנאך האט דער רב געבענטשט על הכוס.
מ'האט געדאווענט תפילת מעריב, דערנאך האט דער רב געמאכט הבדלה און מוציא געווען אלע בחורים,
נאך הבדלה האט דער רב געזאגט ויתן לך, די בחורים זענען אריבער נעמען הבדלה וויין,
דערנאך איז דער גאנצער ציבור אריבער זאגן א גוטע וואך,
מען האט געענדיגט ארום 11:15 און דער רב איז אהיים לביתו אינעם מחנה.
א גוטן טאג.
👁 20