= רעוא דרעוין =
אום 7:05 נאכמיטאג איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד צו תפילת מנחה,
ביים ליינען איז דער רב געגאנגען הגבה,
נאכ'ן דאווענען איז דער רב צוריק אהיים לביתו.
ארום 8:25 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד און זיך געוואשן צו שלש סעודות,
נאך די פיש האט דער רב געמאכט א לחיים און געוואונטשן פאר'ן גאנצן ציבור,
דערנאך האט דער רב אנגעהויבן די זמירות של"ס,
און מען האט ממשיך געווען מיט ניגוני שבת קודש וניגוני גלות וגאולה בהתעוררות רב פאר א לענגערע צייט.
דערנאך האט דער רב געזאגט שלש סעודות תורה,
דער רב האט זיך געשטעלט אויפ'ן פסוק 'נחנו נעבור חלוצים' און אויף די מסורה פון 'נחנו פשענו ומרינו', און געפרעגט פילע קושיות ודקדוקים בפסוקי ומדרשי הפרשה.
דער רב האט ארומגערעדט פון פילע ענינים הצריכין חיזוק וואס איז נוגע ספעציעל פאר בחורי חמד אינעם טאג טעגליכן לעבן,
צווישן אנדערע האט דער רב ארויסגעברענגט אז אויב א איד טוט א מצוה נאר מיט 'אביסל' מחשבה, ווערן גערעכנט זיינע עבירות אפי' ער האט נישט אינגאנצן אינזין צו זינדיגן קעגן אויבערשטן, ממילא דארף מען זעהן צו דאווענען מיט כוונה און אינזין האבן וואס מ'רעדט אז די עבירות זאלן נישט גערעכנט ווערן,
אבער מיט דעם אלעם בעהט מען דעם אויבערשטן אז ער זאל מקיל זיין פון ביידע זייטן, סיי אננעמען די תפילות אפי' אויב מ'דאווענט נישט מיט'ן גאנצן הארץ, און סיי נישט רעכענען די עבירות ווען ס'איז נישט מיט'ן גאנצן הארץ.
שטייענדיג אין די ימי בין המצרים האט דער רב מאריך געווען בקול בכי איבער עניני גלות וגאולה, וויאזוי פשוט'ע אידן פון די פריערדיגע דורות האבן געוויינט און געבלוטיגט אויף צער וגלות השכינה, זיי האבן עס נישט אויסגעהאלטן, און ארויסגעברענגט די יראת שמים וואס די אמאליגע דור פלעגט האבן,
בפרט די צדיקי הדורות ווי דער הייליגער ישמח משה זי"ע וואס האט ממש איינגעריסן וועלטן פאר ביאת המשיח אן אמת'דיג געהאפט און משתוקק געווען דערצו,
דער רב האט ארויסגעברענגט אז משנכנס אב ממעטין בשמחה, עס איז אסור צו טוהן געוויסע גשמיות'דיגע זאכן ווי עסן און טרינקען, צו זאגן פאר א מענטש, דו האסט נישט גוט אפגעלערנט 'שמחה', ממילא הער אויף צו טוהן די מיני שמחה, מ'דארף זיין בשמחה אז מ'איז א איד, דאס מיינט אמת'ע שמחה,
און אויסגעפירט מיט'ן ענין פון זיך צוגרייטן אין די טעג, און וויסן וואס די טעג זענען און וואס עס מיינט פאר אונז, און זעהן צו לערנען חסיד'ישע ספרים. און דער רב האט מסיים געווען מיט ברכות לרוב.
מען האט ממשיך געווען מיט ניגוני דביקות, און דערנאך האט דער רב געבענטשט על הכוס,
הגבהת הכוס: הרה"ג ר' הערשל הורוויץ שליט"א - מנהל הישיבה.
נאך מעריב האט דער רב געמאכט הבדלה און מוציא געווען די תלמידי הישיבה,
דערנאך האט דער רב געזאגט ויתן לך, און די בחורים האבן געזינגען,
דערנאך זענען די בחורים אריבער זאגן א גוטע וואך,
מ'האט געענדיגט ארום 11:00, און דער רב איז אהיים לביתו.
מוצאי שבת קודש ארום 11:30 האט דער רב פארלאזט דעם מחנה אויפ'ן וועג לביתו אין קרית יואל וואו דער רב האט געוויילט איבערנאכט.
א גוטן טאג.
~🌴~
אום 7:05 נאכמיטאג איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד צו תפילת מנחה,
ביים ליינען איז דער רב געגאנגען הגבה,
נאכ'ן דאווענען איז דער רב צוריק אהיים לביתו.
ארום 8:25 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד און זיך געוואשן צו שלש סעודות,
נאך די פיש האט דער רב געמאכט א לחיים און געוואונטשן פאר'ן גאנצן ציבור,
דערנאך האט דער רב אנגעהויבן די זמירות של"ס,
און מען האט ממשיך געווען מיט ניגוני שבת קודש וניגוני גלות וגאולה בהתעוררות רב פאר א לענגערע צייט.
דערנאך האט דער רב געזאגט שלש סעודות תורה,
דער רב האט זיך געשטעלט אויפ'ן פסוק 'נחנו נעבור חלוצים' און אויף די מסורה פון 'נחנו פשענו ומרינו', און געפרעגט פילע קושיות ודקדוקים בפסוקי ומדרשי הפרשה.
דער רב האט ארומגערעדט פון פילע ענינים הצריכין חיזוק וואס איז נוגע ספעציעל פאר בחורי חמד אינעם טאג טעגליכן לעבן,
צווישן אנדערע האט דער רב ארויסגעברענגט אז אויב א איד טוט א מצוה נאר מיט 'אביסל' מחשבה, ווערן גערעכנט זיינע עבירות אפי' ער האט נישט אינגאנצן אינזין צו זינדיגן קעגן אויבערשטן, ממילא דארף מען זעהן צו דאווענען מיט כוונה און אינזין האבן וואס מ'רעדט אז די עבירות זאלן נישט גערעכנט ווערן,
אבער מיט דעם אלעם בעהט מען דעם אויבערשטן אז ער זאל מקיל זיין פון ביידע זייטן, סיי אננעמען די תפילות אפי' אויב מ'דאווענט נישט מיט'ן גאנצן הארץ, און סיי נישט רעכענען די עבירות ווען ס'איז נישט מיט'ן גאנצן הארץ.
שטייענדיג אין די ימי בין המצרים האט דער רב מאריך געווען בקול בכי איבער עניני גלות וגאולה, וויאזוי פשוט'ע אידן פון די פריערדיגע דורות האבן געוויינט און געבלוטיגט אויף צער וגלות השכינה, זיי האבן עס נישט אויסגעהאלטן, און ארויסגעברענגט די יראת שמים וואס די אמאליגע דור פלעגט האבן,
בפרט די צדיקי הדורות ווי דער הייליגער ישמח משה זי"ע וואס האט ממש איינגעריסן וועלטן פאר ביאת המשיח אן אמת'דיג געהאפט און משתוקק געווען דערצו,
דער רב האט ארויסגעברענגט אז משנכנס אב ממעטין בשמחה, עס איז אסור צו טוהן געוויסע גשמיות'דיגע זאכן ווי עסן און טרינקען, צו זאגן פאר א מענטש, דו האסט נישט גוט אפגעלערנט 'שמחה', ממילא הער אויף צו טוהן די מיני שמחה, מ'דארף זיין בשמחה אז מ'איז א איד, דאס מיינט אמת'ע שמחה,
און אויסגעפירט מיט'ן ענין פון זיך צוגרייטן אין די טעג, און וויסן וואס די טעג זענען און וואס עס מיינט פאר אונז, און זעהן צו לערנען חסיד'ישע ספרים. און דער רב האט מסיים געווען מיט ברכות לרוב.
מען האט ממשיך געווען מיט ניגוני דביקות, און דערנאך האט דער רב געבענטשט על הכוס,
הגבהת הכוס: הרה"ג ר' הערשל הורוויץ שליט"א - מנהל הישיבה.
נאך מעריב האט דער רב געמאכט הבדלה און מוציא געווען די תלמידי הישיבה,
דערנאך האט דער רב געזאגט ויתן לך, און די בחורים האבן געזינגען,
דערנאך זענען די בחורים אריבער זאגן א גוטע וואך,
מ'האט געענדיגט ארום 11:00, און דער רב איז אהיים לביתו.
מוצאי שבת קודש ארום 11:30 האט דער רב פארלאזט דעם מחנה אויפ'ן וועג לביתו אין קרית יואל וואו דער רב האט געוויילט איבערנאכט.
א גוטן טאג.
~🌴~
👁 215