🌴 בצל מורינו 🌴

= שבת קודש פרשת פנחס =

ערב שבת קודש נאכמיטאג נאך די מקוה איז הגה"צ אבדק"ק ור"מ שליט"א אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד אין מחנה ישיבה לצעירים וואו דער רב האט אפגעברענט די ליכט, און דערנאך אהיים לביתו אינעם מחנה.

ארום 8:45 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד וואו דער רב האט יורד געווען לפני התיבה צו תפילת מנחה,
ביי קבלת שבת האט דער רב פארגעזאגט מזמור לדוד הבו לה' פסוק בפסוק בקול אדיר בלהבות אש קודש ווי איינגעפירט יאר יערליך אין מחנה ישיבה לצעירים כמנהג סיגוט,
נאכ'ן דאווענען איז דער גאנצער ציבור אריבער זאגן גוט שבת,
מען האט געענדיגט ארום 10:15 און דער רב איז אהיים לביתו אינעם מחנה.

אום פופצן מינוט נאכ'ן גוט שבת זאגן איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד צום סעודת ליל שבת קודש,
דער רב האט אנגעהויבן די זמירות שבת קודש,
און דערנאך קידוש געמאכט מיט גרויס התלהבות און מוציא געווען אלע בחורים.

נאך די פיש האט דער רב געמאכט א לחיים און געוואונטשן פאר אלע בחורים,
דערנאך האט דער רב ארומגערעדט איבער עניני עבודת התפילה און געטייטשט 'ילך נא ה' בקרבנו כי עם קשה עורף הוא', אז אפי' מ'רעדט אסאך מאל און ס'העלפט נישט, דארף מען פארשטיין אז ס'איז אן עם קשה עורף,
דערנאך האט דער רב ארומגערעדט בענין קדושת התפילין, און געטייטשט צוויי פשטים אין פסוק 'ויעמוד פנחס ויפלל',
א' - פנחס האט געוואלט אז די אידן זאלן זיין שטיל, האט ער זיי אנגעטוהן תפילין, ווייל מ'טאר נישט רעדן מיט תפילין, ויעמוד איז א לשון פון שווייגן, און ויפלל איז א לשון פון תפילין,
ב' - אויב מ'איז נישט נזהר אין קדושת התפילין קען זיך די תפילין אפרעדן אויפ'ן מענטש, ממילא זאל מען זיכער מאכן אז די תפילין איז שטיל און ס'רעדט זיך נישט אפ.

מיט די זמירות שבת קודש האט דער רב מכבד געווען תלמידי הישיבה,
מ'האט געזינגען כל מקדש און מנוחה ושמחה,
דערנאך האט דער רב משמיע געווען דברי דרוש ופלפול על הפרשה אין די סוגיא פון 'מודעה רבא לאורייתא', און ארויסגעברענגט אז אין דעם איז געווען די טעות פון זמרי בן סלוא.

מען האט געזינגען קה אכסוף, נאכפאלגנדיג מיט'ן באקאנטן וויזניצ'ע ויהיו רחמיך,
דער רב האט פארגעזינגען אודה לקל, און דערנאך מכבד געווען מיט'ן בענטשן נכדו הרב זלמן לייב בן חתנו הגה"צ ר' יואל גלאנץ שליט"א מו"ץ בקהילתינו הק'.

נאכ'ן בענטשן איז פארגעקומען די התוועדות ליל שבת קודש,
מען האט ממשיך געווען מיט די זמירות שבת קודש,
דערנאך האט דער רב פארציילט עובדות וסיפורים פון הרה"ק ר' שלמה מ'קארלין זי"ע וואס די יארצייט געפאלט דעם קומענדיגן זונטאג - כ"ב תמוז,
מ'האט געענדיגט ארום 2:00 און דער רב איז אהיים לביתו אינעם מחנה.

= וביום השבת קודש =

אום 9:00 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד וואו דער רב האט געלערנט מיט א חברותא,
ארום 10:00 איז דער רב אהיים לביתו אינעם מחנה.

אום 10:15 איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד צו תפילת שחרית,
ביים ליינען איז דער רב געשטאנען ביים באלעמער כנהוג, דער רב האט עולה געווען שישי,
נאכ'ן דאווענען איז דער גאנצער ציבור אריבער זאגן א גוט שבת,
מען האט געענדיגט ארום 12:45 און דער רב איז אהיים לביתו אינעם מחנה.

ארום פופצן מינוט נאך תפילת מוסף איז דער רב אריינגעקומען בהיכל הביהמ"ד צום סעודת יום שב"ק,
דער רב האט קידוש געמאכט און מוציא געווען אלע בחורים,
מ'האט אויפגעגעבן די פיש, דערנאך האט דער רב ארומגערעדט איבער די נושא פון קנאות און צווישן אנדערע געטייטשט 'ויחשב לו לצדקה', וויאזוי קען מען זעהן ביי קנאות אויב מ'מיינט עס אמת'דיג, אויב מ'טוט אויך צדקה בשעת מעשה, 'ויחשב לו' פארדעם איז די קנאות גערעכנט געווארן פאר פנחס, ווייל 'לצדקה' ער האט אויך געטוהן צדקה בשעת מעשה.

מ'האט אויפגעגעבן די אייער, דערנאך האט דער רב פארציילט אז ער איז געווען אויף א נסיעה צוזאמען מיט זיין זיידן דער ברך משה זי"ע מקרב צו זיין קינדער אין רוסלאנד און אוקריינע, און דארט האט מען געזינגען דעם באקאנטן ניגון 'שמחם בבנין שלם', און ס'איז געווען א מורא'דיגע התעוררות'דיגע מצב,
דער רב האט אנגעהויבן דעם ניגון מיט א מורא'דיגע התעוררות אריינשלעפנדיג אלע תלמידי הישיבה.

מ'האט אויפגעגעבן די איבריגע מאכלי שבת, און ממשיך געווען מיט די זמירות שבת קודש, דערנאך האט דער רב ארומגערעדט איבער וואס מ'זעהט היינט ליידער אין אסאך פלעצער אז מ'טרינקט זיך אן שבת קודש, און ס'האט זיך שוין אריינגעכאפט ביי בחורים אויך, ס'איז באמת אייביג א פראבלעם אבער ווען מ'פארט אין קאנטרי נאכמער, זייער אסאך פראבלעמען זענען שוין ארויסגעקומען דערפון, דער רב האט געבעטן די תלמידי הישיבה צו נוצן דעם שכל און נישט ווערן נאכגעשלעפט נאך דעם,
דערנאך האט מען געבענטשט,
מ'האט געענדיגט אום 3:00, און דער רב איז אהיים לביתו אינעם מחנה.